غمخنده…

یکی بود نفهمیدم به غمش میخندید یا غم داشت و میخندید…

آفتاب خانوم

آفتاب خانوم هر روز میاد رو تخت من بعد از دو ساعت میره رو تخت پسر همسایه…

تعریف متروپل

اگر شیر دستشوییتون دائم چکه میکنه…
اگر ساعت ۴ صب که سرتونو میذارید که بخوابید چندتا کوچه اونورتر تازه یادش میفته که باید تیرآهن خالی کنه…
اگر ساعت ۶ صب همسایتون با دریل آهنگ آی لایک تو مود مود میزنه…
اگر وقتی میرید حموم آب قطع میشه…
اگر بعد از دو روز روی تلویزیونتون انقد خاک میشینه که نمیتونید تصویرو تشخیص بدین…
اگر از وسط اتاقتون ۵۰ تا سیم رد شده…
اگر لیوان آبتون رو سالی یبار هم نمیشورید…
اگر همش صدای داد و بیداد و دعوای همسایه رو تحمل میکنید…
اگر سر کوچتون یه سری لات و بیکار سیگار بدست وایستادن…
اگر شام و ناهارتون شده تخم مرغ و پیتزا…
شما در یک متروپل ساکن هستید.

بدبخت ذاتی…

در حال حاضر بلد نیستم با چیزایی که دارم خوشحال باشم…
اگر کسه دیگه‌ای این چیزارو داشت احتمالا خیلی خوشحال بود، ولی فکر کنم این بدبختی ذاتیه، آدم نمیتونه برای همیشه با چیزایی که داره خوشحال باشه…

تمامه من…

با اونی که پول داشت خندیدم
با اونی که خشگل بود شوخی کردم
اونی که باباش نمایشگاه ماشین داشت شمارشو گرفتم
اونی که ماشینش مدل بالاتر بود باهاش رفیق شدم
اونی که ستا ویلا تو شمال داشت چندبار شام مهمون کردم
با اونی که شیش ماه اینجا بود شیش ماه خارج دوست شدم…

عوق

حال آدمو بهم میزنید با این معشوقه‌های تخیلیتون…

راه‌های رسیدن به انقلاب

راه‌های رسیدن به انقلاب اندازه راه‌های رسیدن به خدا زیاده شاید هم بیشتر باشه، باور ندارید چند بار در ساعات مختلف سوار اتوبوس‌های صادقیه انقلاب بشین…

بین آ بین

یه جایی بین زمین و هوام…
بین تمیزی و کثیفی…
بین ۱۰ سالگی و ۵۶ سالگی…
بین موهای شونه کشیده شده و موهای پریشون…
بین تخم مرغ و چلوکباب سلطانی…
بین دوتا دوست داشتن و ۲۵ تا دوست داشتن…
بین مضطرب بودن و بی خیال بودن…
بین سخت کار کردن و اوج علافی…
بین خواب و بیخوابی…
بین خیلی به فکر بودن و بی توجه بودن…
بین اهمیت دادن و حساب نکردن…
بین ساعت ۷ صب و ۶ بعد از ظهر…

هدایای آلتی…

به این خانوم تعدادی آدامس جویده شده هدیه داده شده… بسته بندی جالبی هم داره…

گمشو…

شاید تمام محیط این خونه رو مغز من ساخته، شاید اگر الان مامان تو آشپزخونه ظرف میشوره این کاره مغزه منه،
شاید تمام کسانی که من باهاشون دوست شدم رو مغز من آفریده یا همه اونایی که ازشون بدم میاد،
شاید تمام این سایت‌هایی که الان توشون میگردم ساخته‌ی مغز من باشن مثلا این صفحه‌ای که الان بازه و بالاش نوشته دختران ۱۰ ساله هم میتوانند ازدواج کنند رو مغز من درست کرده،
شاید اگر الان تلفن زنگ میزنه این کار مغز من باشه، شاید هیچکدوم از شماها در واقع وجود ندارین…

ولی اگر اینطوره یعنی من محور جهانم شاید اصلا جهانی هم وجود نداره،
پس من چرا وجود دارم؟
اگه مغز من قدرت این همه کار رو داره چرا به من اجازه میده همچین فکری بکنم؟
چرا منو ساخت که هر وقت بخوام یدونه هفت‌تیر بزارم رو مغزم و منفجرش کنم؟
یعنی واقعا من سازنده همه اتفاقات توی جهانم؟ یعنی حتی تلسکوپ هابل رو هم من ساختم؟
یعنی این همه تکنولوژی کاره منه؟ پس چرا خودم هیچکدومو بلد نیستم؟

شاید اگه حتی اسرائیل نوار غزه رو بمبارون میکنه این کاره مغزه منه و بعدن هم خودش اخبارشو از تلویزیون میفهمه…

شاید کلید‌هایی که الان دارم فشار میدم هیچ کدوم وجود ندارن،

شاید خودم هم ساخته‌ی مغزه یک نفر دیگه باشم، شاید من هم الان وجود ندارم، شاید اون هم الان وجود نداره…